Na een valse start en een hernieuwd "Kom op" in de benen. De zon straalt volop dus de brokjes van maar zo in mijn zak en de jas aan de kapstok laten hangen. Het is zonning maar fris. Er staat een lichte bries. Ik loop eerst naar het gat dat ik gisteren heb gegraven. Jammergenoeg moet ik nog zeker een meter verder maar daar ontbrak me gisteren de puf voor. Katrien maakt van de dissonante start gebruik om links het veld op te schieten. Lekker de ruimte en dan duurt het wel even voordat het juiste plekje is gevonden.
Sammy geeft het hoge gras op de schuine rand van het gazon water en ik kijk een beetje om me heen. Groen, groen, groen en op de velden langzaam geelkleurend graan. Katrien komt eraan en we beginnen aan de ronde. Het gras op het veld voor het bruggetje mag wel weer. Graven zit er vandaag toch niet in voor de avond. Gisteren was het aangenaam bewolkt maar nu staat de zon alweer pal op het gat en blijft het beschijnen tot ver in de middag. Een beetje rammelen op het maaimachien is dan niet verkeerd. Gelukkig niet zo'n duf ding maar meer iets à la een kart maar minder snel.
Voor het bruggetje valt er vandaag veel te snuffelen. Zelfs de brokjes moeten wachten en ik ook. Een "Hé, kom op" is nodig om het gesnuffel te onderbreken. Brokjes uitgedeeld en ik kan verder. Sammy loopt mee, Katrien blijft achter. Na een paar honderd meter een blik naar achteren en ik zie Katrien zich wellustig op haar rug ronddraaien in het gras. Hopelijk niks penetrants. Voor de bocht in de dijk heeft Katrien ons ingehaald. Sammy snuffelt eens aan een val die ik gisteren heb neergezet. Na hun beloning gaat het weer verder.
Het is een aangename ochtend. Niet te warm, droog, zonnig en rustig in mijn hoofd. Ik laat mijn blik dwalen. Zo nog eens uren kunnen lopen, dat is lang geleden dat ik me dat gegund heb.
Bij de waterinlaat stroomt wat stromen moet hoewel het tempo er een beetje uit is. Morgen weereens stevig poken met mijn boomstam. Ik heb daar vandaag geen zin in. Inmiddels een beetje spijt van de thuisgelaten jas. T-shirt heeft korte mouwen en daarmee hebben de muggen meer vrijspel dan me lief is. Voor ik het muggendeel gepasseerd ben valt menig dooie. De honden hebben meer last van een soort vliegje dat op de rand van hun ooglid gaat zitten. Lijkt me mateloos irritant. Zij wrijven af en toe hun hoofd langs een van de voorpoten. Hup, doorlopen!
Met een korte stop op het strandje verder naar huis. Katrien is diep het water in geweest en schud zich droog terwijl ze langs rent. Sammy blijft achter. Hij heeft vandaag weinig zin of het al veel te warm. Dat wordt van de ene schaduwplek naar de andere vandaag en overal slapen, net als de katten trouwens. Die beesten hebben het een stuk beter bekeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten