"Kom" en daar gaan we.
Maandagochtend. Mistig en miezerig, allebei net niet maar wel met niet te missen nattigheid. Sfeervol en stimulerend begin van de week. Hoop dat dit voorbeeld geen gevolg vindt bij de komende dagen. De honden zijn er niet van onder de indruk en schieten buiten direct door. Katrien deze week op links en Sammy blijft stug doorgaan met zijn aanslag op de den.
Darmen geledigd heeft Katrien al zin in een spelletje. De dame zit vol energie, trekt aan mijn mouwen en zoekt houvast bij mijn benen voor haar gebit. Sammy springt er bovenop en dan is de aandacht voor mij gelukkig verdwenen. Grommend en blaffend rennen ze spelend vooruit. Voordat ik de Bbq-plek ben gepasseerd zijn zij allang bij het bruggetje. Ff gras kauwen in afwachting van mijn aankomst. Brokjes in ontvangst nemen en hup weg over de dijk. Sammy sierlijk. Katrien meer vrolijk.
Het is ongewoon stil. Het weer dwingt de boeren tot een pas op de plaats. Balen als je het hooi niet hebt kunnen verwerken. Hebben ze tenminste weer wat om over te klagen. Ik rek en strek de spieren van mijn rug en schouders en tel ondertussen de eenden in mijn blikveld. Ik heb dit jaar volgens mij nog geen balletje geslagen. Wordt tijd om daar verandering in te brengen. Het aantal eenden zit echt ruim boven de 50. Ooit kon je ze tellen op de vingers van een hand. Wordt nog eens gezellig op het meer.
De honden staan te wachten bij de bocht in de dijk. Sammy staat in het riviertje en Katrien kauwt gras. Soms lijken het warempel koeien. Hop, weer hun beloning voor het wachten en samen verder met de volgende étappe. Niks bijzonders bij de waterinlaat, geen keuze voor het bos vandaag en op weg naar het strandje geen verdwaalde mooie gedachten. Gewoon maandag. Ook zonder baan of andere verplichtingen is de week z'n ritme nog niet verloren.
Na een korte stop op het strandje het laatste stuk naar huis. De dag verlangt aandacht, net als de week. Het moeten, willen en kunnen is weer begonnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten