"Kom boys"
Minder enthousiast dan normaal, zeg maar een beetje 's zondags zet de kolonne zich in beweging. Vandaag neemt Sammy het voortouw en lijkt Katrien voor een verlengd dutje te kiezen. De heren moeten maar ff wachten. Rek, strek en eerst nog een slokje water en daar treedt La Dame op het bordes. Miep met spatjes. De heren lopen door, we zien d'r wel komen. Op naar het bruggetje.
Het is geen onaangenaam weer. Een versluierde blauwe lucht. Een zonnetje maar niet van een temperatuur dat je al direct naar een terras met parasol verlangt. Nooit weg natuurlijk maar qua bezig zijn schiet dat geen meter op. Dus werkzame perspectieven voor vandaag. Misschien een mooie gelegenheid om in de slag met het gras iets van de opgelopen achterstand in te halen. Er liggen nog enkele stevige uitdagingen te wachten. Straks weer, nu de dijk en de honden.
Het is overduidelijk zondagstil op een druk vogelfluitconcert na. Tussen de gevarieerde trillers in hoor je nisk geen menselijke activiteit. Geen auto's, geen grasmaaiers, geen hooikerende boeren. Het meer ligt er mooi bij zonder roerloos te zijn. Vanachter het eiland komen een hoop eenden aangezwommen. Zoals haast ieder jaar nauwlijks jonkies gezien, maar een globale telling maakt duidelijk dat het aantal weer stevig vooruit is gegaan. Vorig jaar iets van 30 stuks nu kom ik makkelijk over de 50. Tijd voor wat 'Canard à l'orange' geloof ik. Maar eens met René praten.
Katrien blijft achter. Ze rolt zich op meerdere plekken uitgebreid door het gras en bedenkt dan dat ze wel wil spelen, begint aan mijn jas te trekken en hap naar armen en in billen. Ze blaft enthousiast en direct is Sammy erbij. Twee tegen een, da's lekker. Voor negeren is het te laat, de jas bestaat al uit een verzameling flarden en blauwe vlekken trekken vanzelf weg. Na wat duwen en trekken, grommen en blaffen, springen en happen de boel toch maar gekalmeerd. De honden verleggen hun aandacht naar een tak en rennen daar samen mee weg. Bijten en blaffen gaat weldegelijk samen.
Na wat proforma activiteit bij de waterinlaat rustig doorgelopen. De honden staan te drinken in het riviertje en vergeten hun brokjes. Terug beneden langs. Een enkele springende karper, mooie nieuwe paddestoelen en eindelijk rustig meelopende honden. Het spel van licht en donker op de bladeren, bomen en in het gras en andere ondergroei is steeds weer een genot om te zien.
Net voor het strandje keert Sammy om en loopt met de neus omhoog richting ravijn. Daar heb ik nu geen zin in. "Hier" en "Doorlopen" is gelukkig voldoende. Op het strandje het spelletje met de brokjes en ondertussen genoeten van het uitzicht. Blijft een prachtige plek hier. "Kom, eens zien wat we van de dag maken!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten