Ieder "Kom op" ten spijt, verder dan tien meter van het bordes, een nodige plas en snel retour zat er vandaag niet in.
Prachtig om te zien hoe het enthousiasme aan de binnenkant van de deur in een fractie van een seconde in het niks verdwijnt als de deur opengaat. Regen! Hun beweging stokt op de drempel. Ze kijken naar elkaar, naar mij, aarzelen een moment maar de blaas moet geleegd. Dus, hup het gras op en niks nie iets bewaren voor straks. In één keer dat ding leeg persen en terug naar binnen.
Hé, schiet 'ns op! Maak die deur open, we worden nat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten