"Allez" en daar schoten de honden naar buiten. Ze wilden zo graag, dat het moeite kostte om de keukendeur te openen. Het is helder, zonnig en erg fris om niet te zeggen bar koud vanochtend. Een stevig oostenwind maakt het winterse plaatje bijna compleet. Enkel de sneeuw ontbreekt. Brrr, na de afgelopen mooie dagen aan het begin van de week is dit slikken. Ik trek de sjaal wat hoger om de kop en zet er stevig de pas in.
Om het Bbq-hok heen en dan kom je vol in de ochtendzon. Hoe warm en genotsvol dat soms kan zijn, de wind zet nu een allesbepalende streep door dat plaatje. Op de foto zou het niet anders uitzien dan drie dagen geleden. De werkelijkheid is koud en onaangenaam. Ik loop bijna hard naar het bruggetje, strooi wat brokjes en zet de vaart voort op de dijk. Bij de bocht in de passerende beek ben ik uit de invloed van de wind. Dat scheelt een slok op een borrel maar is nog een paar honderd meter lopen.
De aalscholvers wachten niet op mijn geschreeuw en geklap en vertrekken uit zichzelf. Eenmaal in de lucht wil het echter niet zo. Òf ze hebben geen zin om te vertrekken òf het werkt niet met de thermiek. Het is een zooitje ongeregeld. Ze vliegen allemaal alle kanten op en vooral niet met elkaar. Het lukt niet om een V te vormen en het lijkt erop alsof een deel helemaal niet weg wil. Toch maar ff een steuntje in de rug gegeven.
Sinds de (illegale) eendenjacht een paar weken geleden zijn de eenden maar mondjesmaat aanwezig en bij ieder geluid of beweging vertrekken ze direct de lucht in. Niet van de ene hoek van het meer naar de andere. Bovendien zijn het er maar een stuk of tien ipv 30 à 40. Nu krijg je wel langzamerhand de paarvorming en daardoor een grotere spreiding van de eenden over het hele gebied rondom het meer, maar toch is het minder dan een jaar geleden.
Uit de wind mag het tempo zakken. Eenmaal aan de andere kant van het meer is de zon zelfs aangenaam. De honden hebben geen haast. Er zijn massa's verse sporen maar blijkbaar niet vandien aard dat ze weg willen. Ik kijk tegen de zon in over het meer. Een prachtig zicht, dat ook na meer dan 5000 keer niet gaat vervelen.
Nog een kleine 100 dagen en dan heb ik het jaar gerond ..... en had ik gehoopt, sterker nog, had ik de overtuiging weg te zijn of tenminste een koper aan de haak geslagen te hebben. Tot op heden een illusie. Ik ben werkelijk benieuwd hoe dit hier gaat aflopen, maar nu eerst door naar mijn tweede koffie.
