Vroeg vandaag en fris. Moet helder zijn geweest vannacht. De honden drentelen al een halve koffie lang om me heen. Net al even buiten geweest omdat twee katten elkaar met veel gekrijs te lijf gingen. Actie, onrust en dan moet ik niet met mijn koffie zitten sukkelen achter de Pc. Dat plaatje klopt niet.
De laatste koffie sneller dan gewenste naar binnen gegoten, laarzen aan, brokjes aangevuld en .... vandaag geen uitnodiging noodzakelijk. Er wordt buiten op me gewacht. Dat wel. Netjes allebei op het bordes blikkend in de rondte. Als ik de trapjes afdaal komen ze achter me aan. Katrien naar rechts en Sammy vooruit. Er valt al een hoop te snuffelen zo dichtbij huis.
Een dik uur eerder dan anders maar de zon is al aangenaam warm. Was het gras droog geweest zou ik direct al met maaien kunnen beginnen maar dat gaat nog wat uurtjes duren. Genoeg andere zaken aan mijn kop. Voor we bij het bruggetje zijn hebben de honden gedaan wat moest gebeuren en de rest is voor de lol. Katrien heeft een speciaal plekje gevonden en gaat zich daar uitgebreid in liggen rollen, strekken en zigzaggen. Geen kadaver in ontbinding gelukkig. Wat het wel is wat ze uitkiest, zou ik niet weten.
De jongens hebben geen haast maar ik loop door. Ze komen wel. Geen eend te zien op het meer. Wel springen hier en daar karpers uit het water en laten zich met een klap terug op het water vallen. Meestal twee en soms drie keer achter elkaar. Neem aan dat ze het naar hun zin hebben. Een reiger staat achterin bij het riet in het water en laat zich door niks en ook niet door ons storen. Te ver weg voor de honden, hoewel ze daar zouden kunnen lopen, maar die zien het beest waarschijnlijk nieteens. Of misschien wel zien maar wat niet beweegt trekt gewoon geen aandacht.
Bij de splitsing naar het bos wil Sammy duidelijk omhoog. Na al die dagen onderlangs wordt het tijd voor zijn route. Ik geef hem zijn zin. Katrien blijft prompt meters achters waar ze op de weg onderlangs het meer ver vooruit zou zijn gelopen. Sammy is al boven aan de helling en wacht op ons en zijn brokjes. We gaan niet helemaal het bos in maar kiezen een soort gulden middenweg halverwege de helling.
Er is iets in het bos wat de aandacht van de honden trekt. Mn Sammy steekt met regelmaat zijn neus in de lucht en ruikt aandachtig terwijl hij zijn hoofd van links naar rechts of andersom beweegt. Hij zoekt de richting. Schijnbaar is de geur niet sterk of aantrekkelijk genoeg want hij loopt gedwee mee als ik hem vraag om door te lopen. Katrien is de aandacht al verloren en doorgelopen.
Op het strandje duiken ze allebei het water in om hun dorst te lessen. Katrien kijkt eens vragend om. Ik gooi wat brokjes in het water, geeft Sammy zijn deel in mijn hand en loop door. Heerlijke dag. Nu nog de juiste invulling.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten