Na een laatste controlerende blik over mijn nieuwe blogbijdrage sta ik op en stap over Sammy heen richting de keuken. Sammy kijkt me na maar blijft liggen. Katrien staat op onder de tafel vandaan en volgt me. Terug, vergeten de telefoon te pakken. Katrien mee en in tweede instantie ook Sam in de benen. Laarzen aan, wat getwijfeld bij de jas maar toch maar meegenomen en de deur uit.
Warm is het en winderig. Die onweersvoorspelling voor vanmiddag kan alle kanten op. De temperatuur spreekt in het voordeel, de wind werkt niet mee. De honden zwermen uit en ik loop richting het bruggetje. Om de hoek van het bbq-hok schijnt de zon me recht in het gezicht. De jas had ik beter kunnen laten hangen. Nauwelijks negen uur en meer dan enkel warm. Bij het bruggetje gekomen is Sammy snel bij mij maar moeten we wachten op Katrien. De dame rolt zich een eind de heuvel op gretig en met graagte op haar rug door het gras. Kont en kop heftig in tegengestelde richting van links naar rechts schurend. Zoals mijn moeder dat vroeger tegen een deurstijl kon als ze jeuk op haar rug had.
Eindelijk klaar komt Katrien druk zwiepend met haar staart onze kant op gewaggeld, incasseert haar brugbeloning en loopt in één beweging verder. Neus naar beneden en lezen maar. Sammy is al vooruit verdwenen en ik volg. Voorlopig een mooie dag. De zon hangt op dit deel van de route nog achter de boomkruinen en speelt met vlekjes door het gras. Ik zie weer overal minipadden huppelen, adem diep en stap flink door. Op het eiland zit een verdwaalde aalscholver in de halfdode berk. Vast een vergissing of de streek bevalt 'm zo goed dat hij de verdere trek naar het noorden voor gezien heeft gehouden.
Aangekomen bij de rivierinlaat loop ik richting de opvangbak om de stroming van het water te controleren. Onverwachts veel licht op deze plek. Ik kijk schuin omhoog achter me en kijk recht in de zon. Vreemd. Tijd, plaats, zon, ergens klop iets niet. Ik sta er verder niet bij stil, keer terug op de dijk en zoek Sammy voor zijn inlaatbrokje. Sammy staat bij de rivier. Vreemd donker maar nog steeds zie ik niet wat is gebeurd tot ik Sammy's blik volg en de omgevallen bomen zie. Een clubje van 4 of 5 bomen, de voet van stammen in een kluitje op een, een twintigtal meters hoog met 30 tot 40 centimeter stamdoorsnede ligt op z'n kant. Geen dood spul en hoewel het wat waait heeft de wind vandaag niet de kracht om bomen te ontwortelen. Naijleffect van zaterdagnacht?? Oeps, werk aan de winkel maar gelukkig niet op een urgente plek.
Verder het rondje afgemaakt. Naaktslakken ontwijkend, naar jonge eenden gezocht in het meer en vergeefs staan wachten op de tweede sprong van een karper. Sammy op het strandje wat gepest met brokjes in het water gooien, wat staan dralen en toen doorgelopen richting de tweede bak koffie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten