Sammy is ongeduldig vandaag. Hij gunt me nauwelijks mijn koffie. Hij staat naast me te piepen en stoot met zijn kop tegen mijn arm. Verder met de koffie in de andere hand. Meneer moet wachten. Mijn eerste koffie is me heilig en hij knijpt maar ff wat harder, hoewel ik niet het idee heb dat zijn nood zo hoog is. Kan nauwelijks want ze zijn gisteravond tegen middernacht nog naar buiten geweest. Aai over de bol, beetje kloppen op de flanken en "Af".
Het weer is niet zo mooi als voorspeld of het weerbericht houdt er een andere definitief van 'mooi weer' op na. Niet al te grijs maar wel bewolkt en bovendien is alles nat en heeft het dus geregend. Ook dat was niet de afspraak. Sammy wijkt ondanks zijn gezeur niet van mijn zij. Niks hoge nood dus. Katrien is verdwenen. Ik heb niet oplet waarheen. Ik fluit, roep haar naam en loop met Sammy naar beneden.
Ook met minder mooi weer is het geen straf om hier te lopen. Op de dijk snuffelen de honden op alle mogelijke plekken. Het is vannacht drukker geweest dan normaal dat is duidelijk. Het gaat zigzaggend van links naar rechts en terug. Soms gaan ze blijkbaar te snel want dan is het net alsof ze zich iets herinneren wat ze vergeten zijn en gaan ze een paar meter terug. Voor mij is het allemaal gras en ander onkruid. Soms zie ik iets van uitwerpselen en kan die redelijk herleiden naar het soort producent: egel, moerasbever, vos, ree, eend, reiger, etc. Meestal is er echter niks bijzonders te zien.
Er heerst zondagsrust vandaag maar het waait en een paar kikkers in het riet bederven de mogelijke stilte. Geen spiegel dus vandaag maar gerimpeld is ook niet verkeerd. Het tempo ligt vandaag wat hoger dan gemiddeld alsof ik een afspraak met halen, zou echter niet weten welke. Ff dimmen dus.
Aan het eind van de dijk de inlaat (deels) schoongeschept. De ene keer zitten de honden dan netjes te wachten maar vandaag waren ze direct weg. Als je dan niet oplet, heb je ook bij God geen idee waar ze zitten. Maar weer fluiten dus en zoals gewoonlijk vereist de aanwezigheid van Katrien een extra uitnodiging en graag op naam.
Op weg naar het strandje de eerste eetbare paddestoelen gezien; eekhoorntjesbrood, de zomerse variant. Mag niet verbazen bij de vochtigheid van de afgelopen weken. Ik krijg niet spontaan culinaire fantasieën en laat ze dus gewoon staan. Langzaam aan word ik wat rustiger, het tempo zakt en de gedachten zweven weg. Na de brokjes en het water wil Sammy spelen, gaat liggen wachten op Katrien en duikt er boven op. Katrien heeft daar zelden zin in en duikt blaffend tussen mijn benen. De verkeerde plek voor deze activiteit met twee grote blaffende en happende muilen. Hup, naar huus!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten