Vandaag geen commando's. De deur staat al vanaf half acht open. Wat gedaan moest worden is ongetwijfeld al ergens om het huis heen gebeurd. Ons rest enkel nog het genieten van de beweging.
Jas aan, etc. en zonder fluit of oproep lopen de honden me voorbij, voordat ik het bbq-hok ben gepasseerd. Er hangt een mooie, warme dag in de lucht. De lucht is niet strak blauw maar blauw genoeg om de vliegtuigen op grote hoogte hun condensstrepen te zien trekken. Het is duidelijk hoogseizoen. Drie vliegtuigen trekken hun strepen van ZO naar NW en eentje gaat daar precies tegen in. Je hoort ze maar met moeite of als het, zoals vandaag muisjesstil is, maar het is een drukke corridor of hoe ze dat ook noemen. Op een mooie zomerdag kan de lucht een ingewikkeld lijnspel voor condensstrepen vertonen.
Bij het bruggetje is het stil. Ik moet goed opletten om nog iets van stromend water te horen. De overloop functioneert bijna niet. Het water dat in de afgelopen weken is gevallen heeft zijn weg naar Bordeaux gevonden of is in de bodem verdwenen. Vorig jaar rond deze tijd stond het meer al weken centimeters onder het niveau van de overloop en iedere centimer komt globaal overeen met 6000 m3 water. Ga d'r maar an staan. Zover zal het dit jaar echt niet meer komen.
Ik beloon de honden en loop door. Het meer is een perfecte spiegel. Alleen de waterschaatsende insekten zorgen voor kringetjes alsof het heel licht regent. Die ene opspringende kaper verstoort het beeld ingrijpender maar een paar minuten later is de spiegel weer glad. Geen fuut of eend te bekennen. Het lijkt wel flaneren wat we vandaag doen. Ik noch de honden hebben haast en we blijven met enige regelmaat staan. Ik kijken, zij snuffelen.
Bij de overloop ging er haast niks d'ruit en bij de inlaat is het maar mondjesmaat wat er aan water het meer in stroomt. De boomstam weer een keer stevig door de buis op en neer getrokken. Het water leek aansluitend beter zijn weg te kunnen vinden. Vanmiddag of morgen zien we wel of dat werkelijk zo is. Ondertussen mooi twee keer gepakt door een daas. Het beestje heeft er zelf maar kort plezier aan beleefd.
De honden zijn erbij gaan liggen en komen in beweging als ik mijn jas weer aantrek. Ze willen hun brokjes en vervolgen dan hun weg. In de buurt van het strandje is nog zo'n verzamelmoment. Daar aangekomen, zijn de honden in geen velden of wegen te bekennen. Dat laatste stuk is te dicht begroeid om de beesten in de gaten te kunnen houden. Toch gebeurt het maar zelden dat ze hier weg zijn. Vast het bos in geschoten. Na een paar minuten hoor ik getrappel maar veel te zwaar voor de honden. Op een meter of dertig rent een hert voorbij en even later twee zwarte schimmen er achteraan. Ik draai me om en loop door. Ik zie ze wel komen. Dit kan minuten maar ook uren gaan duren en ik heb trek in koffie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten