Uren vroeger dan normaal word ik door de honden bijna met argwaan bekeken als ik "Kom op" zeg. Katrien draait haar hoofd van verbazing ietsje schuin naar rechts maar besluit toch voor de buitendeur te gaan staan. Sammy wacht de verdere handelingen liggend af. Laarzen, jas, beloning en daar gaat het treintje de trap af.
Het is een eind-augustusochtend verdwaalt in juli. Mistig, fris en met een zichtbaar popelende maar nog nauwelijks voelbare zon. De minuscule vochtdruppels zweven zichtbaar in alle richtingen. Terwijl ik me dat sta te bekijken zijn de honden verdwenen. Zolang ik geen geblaf hoor is niks aan de hand. Ik loop verder onder de tamme kastanjes door, die net hun bloemen laten vallen en vruchten vormen. Bedenk me dat ik de walnoten van afgelopen jaar moet pellen. Had me bedacht ze te laten persen waarvoor ik minimaal iets van 25kg gepelde noten moet hebben. Maar wat moet ik met ruim 10 liter notenolie?? Misschien kan ik het zelf doen naar behoefte, maar wat moet ik dan met al die noten??
Voorbij het bruggetje heb je een mooi zicht op het meer. Als een verwarmd buitenbad in de winter maar dan een beetje groter dampend wateroppervlakt. Hier en daar een eend of fuut. Een spiegelend maar niet glad meer en alles weer hartstikke stil afgezien van een jankende kettingzaag ergens heel ver weg. Een mooi begin van wat ongetwijfeld een heerlijke dag gaat worden.
Sammy komt teruggelopen. Ik sta waarschijnlijk langer stil dan ik denk. Als hij ziet dat ik in beweging komt draait hij zich om en loopt terug naar Katrien. Hoe klein de kudde ook is, hij moet wel bij elkaar blijven. Na hun beloning lopen ze rustig verder. Vandaag geen haast. Het glanzende meer, de mistflarden, de groene tunnel van de dijk, de kabbelende beek aan de andere kant, een enkele fluitende vogel, twee tevreden snuffelende honden. Wat wil je meer?
Gisteren in de waterinlaat staan poken maar het resultaat ziet vandaag niet overtuigend uit. Morgen nog een keer. Het water staat zo laag dat de boomstam door de zandlaag op de bodem van de buis schuift. Als je dat langgenoeg volhoudt terwijl water erdoor stroomt moet de buis schoon worden ... voor zolang het duurt.
Muggen en dazen zijn geen vroege vogels. Dat is me al eens eerder opgevallen en vandaag weer. Werkelijk niks wat me mijn bloed afhandig probeert te maken of de honden irriteert aan snoet en ogen. Langer in bed blijven liggen heeft duidelijk voor- en nadelen.
Onderlangs terug richting het strandje. Een mooi stuk en met de nog relatief laag staande zon, nog een beetje van achter mijn rug vandaan ligt alles er nog net ietsje mooier bij. Minder hard, warmer ondanks het frisse tijdstip. Het blijft een prachtige plek met paradijselijke trekjes. Ook het strandje ligt er ondanks al het onkruid mooi bij in dit ochtendlicht. Katrien staat al klaar in het water en Sammy tikt eens met zijn snoet tegen mijn linkerhand. Ik geef ze hun deel en loop verder naar mijn volgende koffie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten